1993 г., выд. “Мастацкая літаратура”.

Шукаць Шоўкавічы ў друкаваных радках -- тое самае, што шукаць іголку ў стозе сена.

Пахавана. Адпета.

Што ж атрымліваецца?

Шоўкаўцаў жывымі адпявалі ў гады калектывізацыі. У вайну. У пасляваенную галыцьбу. Пад час развітога сацыялізму. І цяпер...

Дык што ж гэта робіцца, людзі?!