Аповесць выдавалася ў Мінску (1980, 1985), у Маскве (1981), у Кемерава (1982, 1989), у Кіеве (1982, 1987), у Вільнюсе (1987). Па аповесці зроблена радыёп’еса, шмат разоў перадавалася па рэспубліканскім радыё.

Ёсць людзі, якіх называюць жывой легендай. Такім чалавекам з'яўлялася Герой Савецкага Саюза Зінаіда Міхайлаўна Тусналобава-Марчанка, якая вярнулася з вайны без рук і без ног.

Гэтая дакументальная аповесць прысвячаецца яе бяспрыкладнаму подзвігу.